Wyciąg z prawa łowieckiego.

USTAWA z dnia 13 października 1995 r. (Dz. U. 95.147.713 z dnia 18 grudnia 1995 r.) ostatnia zmiana Ustawą z dnia 10 kwietnia 1999 r. o zmianie ustawy o usługach turystycznych. (Dz.U.99.40.401 z dnia 6 maja 1999 r.)

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Art. 1.
Łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.

Art. 2.
Zwierzęta łowne w stanie wolnym, jako dobro ogólnonarodowe, stanowią własność Skarbu Państwa.

Art. 3.
Celem łowiectwa jest:

1)ochrona, zachowanie różnorodności i gospodarowanie populacjami zwierząt łownych,
2)ochrona i kształtowanie środowiska przyrodniczego na rzecz poprawy warunków bytowania zwierzyny,
3)uzyskiwanie możliwie wysokiej kondycji osobniczej i jakości trofeów oraz właściwej liczebności populacji poszczególnych gatunków zwierzyny przy zachowaniu równowagi środowiska przyrodniczego,
4)spełnianie potrzeb społecznych w zakresie uprawiania myślistwa, kultywowania tradycji oraz krzewienia etyki i kultury łowieckiej.

Art. 4. 1.
Gospodarka łowiecka jest to działalność w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania zwierzyny. 2. Polowanie oznacza:

1)tropienie, strzelanie z myśliwskiej broni palnej, łowienie sposobami dozwolonymi zwierzyny żywej,
2)łowienie zwierzyny przy pomocy ptaków łowczych, za zezwoleniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, - zmierzające do wejścia w jej posiadanie.
3. Kłusownictwo oznacza działanie zmierzające do wejścia w posiadanie zwierzyny w sposób nie będący polowaniem albo z naruszeniem warunków dopuszczalności polowania.

Art. 5.
Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa po zasięgnięciu opinii Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej oraz Państwowej Rady Ochrony Przyrody i Polskiego Związku Łowieckiego ustali, w drodze rozporządzenia, listę gatunków zwierząt łownych.

Art. 9. 1.
Ochrona zwierzyny - poza zasadami określonymi w przepisach o ochronie przyrody - obejmuje tworzenie warunków bezpiecznego bytowania zwierzyny, a w szczególności:

1)zwalczanie kłusownictwa i wszelkich zjawisk szkodnictwa łowieckiego,
2)zakaz - poza polowaniami i odłowami - płoszenia, chwytania, przetrzymywania, ranienia i zabijania zwierzyny,
3)zakaz wybierania jaj i piskląt oraz niszczenia lęgowisk, nor i gniazd ptasich.
2. Zakaz chwytania i przetrzymywania zwierzyny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy szczególnych przypadków, na które wyrazi uprzednio zgodę starosta.
3. Do celów hodowlanych, w tym eksportu, oraz celów naukowych dozwolone jest łowienie zwierzyny żywej wyłącznie w sieci i nie raniące pułapki, w tym pułapki nie chwytające za kończynę.

( Read more... )

Św. Hubert, potomek rodu Merowingów, urodził się w roku 665 w Gaskonii. Od małego już towarzyszył ojcu na polowaniach - dzięki swojemu ojcu pokochał myślistwo. Legendy mówią, że 14- letni Hubert w Pirenejach podczas polowania, ocalił życie swojemu ojcu.

Polowanie było wielką pasją młodego Huberta, dlatego najczęściej można było go spotkać w puszczy. Poza polowaniami prowadził życie hulaszcze i bardzo swobodne.


Rok 695 odmienia życie Huberta. Podczas jednego z polowań, w Wielki Piątek, spotkał białego jelenia, który w wieńcu miał promieniujący krzyż. To wtedy Hubert miał usłyszeć Głos Pański nakazujący mu odbyć służbę u biskupa Lamberta. Tam studiuje wiedzę kanoniczną i prowadzi misję w Ardenach. W 704 roku z rąk papieża otrzymuje sakrę biskupią.

Jako biskup zjednuje ludzi z wiarą w Chrystusa. Zmarł w 727 roku. Jego grób początkowo znajdował się w kościele Św. Piotra w Liege. W roku 743 zostaje ogłoszony świętym. Szczątki przeniesione zostały do Andange i złożone w głównym ołtarzu tamtejszego kościoła. Od tego momentu miasteczko nazywa się Saint Hubertus, a kościół Bazyliką Św. Huberta

Myślistwo jest jednym z tych sportów czy zawodów, które budzą rozmaite emocje – od niechęci do myśliwych, wynikającej ze złego rozumienia istoty tego, czym jest myślistwo, aż po zachwyt związany z całą historią myślistwa oraz wszelkimi zwyczajami z nim związanymi. Należy zdać sobie sprawę z tego, że myślistwo nie jest w obecnych czasach, tak jak to się uważa, całkowitą samowolką – jest ono silnie obwarowane prawnie i najczęściej myśliwymi są osoby, które naprawdę mają ku temu powołanie i kochają zwierzęta, choć oczywiście zdarzają się wyjątki.


Myślistwo to również etyka postępowania, która kieruje myśliwym – wbrew przesądom, polowania nie są zwykle wynikiem czystej fanaberii, ale następują w określonych miesiącach, kiedy przyrost gatunkowy jest największy, oraz ograniczają się do określonych gatunków zwierząt, więc jeśli jakieś zwierzę jest gatunkowo zagrożone, myślistwo nie pozwala swoim wykonawcom na polowanie na nie. Poza tym, myślistwo jest rzeczą znaną człowiekowi od szeregu lat, motywem pojawiającym się częstokroć w malarstwie czy literaturze od najwcześniejszych zapisów aż po dziś dzień – oczywiście, znacznie zmieniają się realia, jednak nadal myślistwo pozostaje inspiracją malarzy oraz profesją budzącą ogromne kontrowersje.